In het Engels is
de wortel van emotioneel bewegingswerk zeer duidelijk:
E-motion is energy-in-motion: emotie is energie in beweging.
Soms, als de
schrik te groot is, de klap te hard is, de woede te verslindend, het
verdriet te diep of de liefde echt ondraaglijk is, dan gaan we een emotie
bevriezen, inslikken, onderdrukken, vastzetten. Als we dat doen, zetten we
ook onze energie vast. Dat is niet alleen energie die voor ons in het leven
niet beschikbaar is, maar het kost ons ook nog evenveel energie om die
emotie eronder te houden ...
Waarom zou een
mens zoiets doen? Velerlei redenen lijken aanvaardbaar, en toch,
tegelijkertijd bevriezen we, onderdrukken we een kern van leven in ons. Een
energieverslindende, verdovende of verkrampte toestand die lijdt tot
allerhande lichamelijke en psychosociale klachten.
Wat is het
alternatief? Bewegen met hart en ziel!
In een goed
opgewarmd lichaam, vol zuurstof en energie, kunnen emoties beetje bij beetje
gevoeld worden, vorm en expressie krijgen. In een veilige context, gedragen
door de groep, kunnen we ze dansen, laten zien en gezien worden, voelen en
gevoeld worden ... tot we de blokkades en de ballast kunnen loslaten. Het
geeft ons opnieuw de kans ons te openen voor die kern van kostbaar leven die
eronder schuil gaat.
We kunnen opnieuw
ons hart ontsluiten, ons gevoel laten stromen en leven!
